Bu Değirmen Bize Un Öğütmüyor şiiri

Bu Değirmen Bize Un Öğütmüyor Şiiri

Yanıp yangınını söndürdüğümüz,
Bu değirmen bize un öğütmüyor.
Alın terimizle döndürdüğümüz,
Bu değirmen bize un öğütmüyor...

Ne zaman çağırsa koşuyoruz da,
Gönülden severek yaşıyoruz da,
Gece gündüz sular taşıyoruz da,
Bu değirmen bize un öğütmüyor...

Çok başlar düşürür çok boyun eğer,
Harami tanımaz; hak hukuk, değer,
Bizim sandık ama değilmiş meğer,
Bu değirmen bize un öğütmüyor...

Ne kan, ne canımız para etmiyor,
Heba ettiğimiz ömür yetmiyor,
Bekle bekle, say say sıra bitmiyor,
Bu değirmen bize un öğütmüyor...

Arpalığa dolmuş; börtü, böcekler,
Her dem önümüze set örecekler,
Şeytanlar gerçeği zor görecekler,
Bu değirmen bize un öğütmüyor...

Hep bir tuzak kurar birliğimize,
Hırsından kudurur dirliğimize,
Tahammülü yoktur varlığımıza,
Bu değirmen bize un öğütmüyor...

Özcan İşler