Rükn-i Kader Şiiri
Ey nefis!
Tetiği çeken sensin!
Sonra da kader mahkumuyum dersin,
İyilik gelse başına hepsi benimdir dersin,
Su-i ihtiyarından gelen bir kötülüğü,
Sahiplenmez; kaderindir dersin.
Bil ey nefsim!
İyilik onu emreden külli irade sahibinin;
Kötülük O’na isyan eden bedbaht nefsinin.
Hem kader; Alîm-i külli şeyin seni de bilmesi,
Yaratanın mümkün mü yarattığını bilmemesi?
Bilmek, değil cüz-i iradenin elden alınması,
Bilmek ki ilm-i ezelînin ihatası.
Ey nefsim!
Tedbir senindir,
Takdir Allah’ın;
Rükn-i kaderi,
Böyle anlayalım.
Şâir’ül İslâm Yûnus Kokan
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Tasavvuf
Şair'ül İslam Yunus Kokan Şiirleri
314 kez okundu.
Rükn-i Kader Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Şair'ül İslam Yunus Kokan Şiirleri:
- Nasihat (301)
- Mesleğimiz (301)
- Dünya Ve Yunus (273)
- Tercihimiz (299)
Son Eklenen Şiirler:
- Çoktan Beri (19)
- Sözüm Meclisten Dışarı (24)
- İYİ Kİ VARSIN MÜBERRA! (6)
- O'dur Derim (27)
- Araf (21)
- Aramızdaki İhtimal (33)
- Ustalara Saygıyla (29)
- Bir Başkaydı Bende Yerin (20)
- GARDAŞ MI DEYİM ? (23)
- ÖĞRENDİM, AFFET BABA (22)