Ali Çetinkaya
Şiirleri (826)
Kimse Bilmez ki
Coşar gönül sular seller gibi çağlar
Fırsat vermez ki şu vefasız koca dağlar
Ali o eski mutlu günleri hatırlar ağlar
Kimse bilmez ki içimin ateş bağrı derinden yanar
Eski Sevgili
Neden yalnız gece görünür sadece bir seyyahtan ibaret heyhat
Kaderde varsa beni seninle kavuştursun bu fani hayat
Kopardığım tek kıyamettin bilen bilir oysa bir zamanlar
Eski sevgili suskun yüreğimin ah dili olsa bir konuşsa halimden o anlar
Sana Olan Aşkım Kadar
İnsanlar bazen konuşmadan da anlaşabilir
Tabiattaki toprak ana ve baba hikayesi misali
Derinden bakan gözler bazen seven kalbi anlatabilir
Gönülden seven bilir ancak bu ince duygunun hissini
İKİ YABANCI
Sana geldim kırık dökük paramparça yüreğimdeki bir yudum sevgile
Seni sevdim yıllarca bir ömür bitmez tükenmez içimdeki hasretinle
Sana yazdığım bu şiirin duygusunu anlasana artık zalim yüce kalbinle
Seni bekledim bıkmadan usanmadan iki yabancı gibiyiz şimdi kaderimle
Aşk Olmayınca
Kolay olmayacak yokluğunda senin hasretini çekmek
Bir yudum söz yerine neden öylece sitemkar olmak
Sensiz geçecek geceler bana yine anlamsız gelecek
Sevgi yetmeyince kelimeler de kifayetsiz kalcak
Naz Yapma
Çocukluk aşkım naz yapma gel artık allah aşkına
Bu kalp yıllarca seni çok sevdi ahımı günahımı alma
Dinle beni başkasının yalan sevgisine asla kanma
Gün olur paçavra misali bir köşeye atarlar seni
Oyuncak Gibi
Belki de inanırdım yalancı olmasaydın aşkın saflığına
Söylenen vadettiğin o sözlerin bir bir hala aklımda
Kanardım çoktan en azından biraz inandırıcı olsaydın
Ne beni nede seni seven kırık kalbimi oyuncak gibi kırmasaydın
Kalderen Gülüm
Karanık çökünce bir kuytu köşede sevgilim kaderimize ağlarım
Beyhude yılları boşuna yaşamışız meğer ben ikimize birden yanarım
Sus yüreğim gizlice ağla açılırsın zamana yenildik kimse duymasın
Gün olur şayet bir yerde karşılaşırsak dilerim ki yüreğim bizi unutmasın
KISKANIR
Gözlerinde karanlık büyülü bir gece olsam gündüzler düşmanımız olur
Gökyüzünde seyyah olsam iki günlük aşklar bizi kıskanır
Seni içimde saklasam yıllar senden benden hesabını sorar
Dört mevsimi birden sende yaşasam kurumuş yapraklar bizi kıskanır
ÖLÜMÜNE SEVENLER
Nerede kaldı o eski unutulmaz aşklar
Mazisi bile güzeldi sevdasını yaşananlar
Bizim gibi seveler ancak bu duyguyu bilir
Kalpten içten bir sevgi ile ölümüne sevenler
CANINA OKUYACAĞIM
Yıllarca hiç gülmedi aşktan sevgiden yana yüzüm
Kime ne yaptım bilmem ki nedir benim günahım
Bir gün elbet banada güler şu kötü kaderim
Kara bahtımın yazısının canına okuyacağım
SON HAYKIRIŞ-2
Gecenin zifiri karanlığında yapayalnızım
Sanadır bu son haykırışımın seslenişlerim
Senden sonra öylesine sıradan sakin bir yaşıyorum
İçimde durmadan kanayan bir gizli yarayı taşıyorum
Hakkında
Beni bir ben bilirim
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!