Ali Çetinkaya

Yüregimde ne senden bir eser kaldı nede bir özlem Unuttum seni inan bana seni sevmekle hata ettim Sana dair hiç bir duygu kalmadı hissetmiyorum Karşına belkide hiç çıkmamalıydım özür dilerim

Yarım kalan çok eski bir şarkıyız dudaklarda Notası eksik baştan gitmez sevda duraklarında Hayatımız bir uçurum eşiğinin sonsuzluğunda Hatıralar aniden aklıma gelir seni andığımda

Beyhude bir aşkın sevgilim boşuna günahı olduk Yıkılan hayallerin enkazın hazanında savrulduk Yeri geldi güldük yeri geldi birlikte ağladık Sevgi ikimize de meğer uzakmış çok geç anladık

Seni öylesine içten candan yürekten severken nasıl gittin Ne vermedim ki sana sevgim yetmedi mi ikimizi birden bitirdin Gözlerimi yaşlı kalbimi henüz aşkın kapısında hoyrat bıraktın sevgilim Kimleri ben yerine koyup nerelerden aşkı arayıp dilendin ben yürekten sustum

Aşk bana yaramıyor zaten bende aramıyorum Senden sonra kimseyi aşk yerine koyamıyorum Bir resmin kaldı elimde varlığın yeterken bana Seni sensiz yaşıyorum hatıranla bir çare avuna avuna

Sana dair sessiz çığlıklarımın feryadını duyar mısın ? Yoksa saf ve temiz sevgimi görmezden gelip susar mısın ? Beni sadece ben olduğum gibi tertemiz duyguyla sever misin ? Yoksa arkana son bir kez bile bakmadan çekip gider misin ?

Her duygunun bir esareti vardır şüpesiz kalpte Yürekten süzülür gözyaşlarım hasretinle Yokluğunda hasret kaldı yüzüm o güzel tenine Bir sana boyun eydim ''Hayatımın Gülü'' sensizliğin kaderine

Yüreğim coşar senin sayende aşkın sevginle Seveceğim seni kabulümsen ömrümce müsaadenle Kaderimin geleceği bu sefer senin elinde Mutluluğu ikimiz adına diledim müsaadenle

Bir ayrılık sözün yetti beni derinden içten içe yakmaya Anlam veremezken hatta hiç mecalim yokken bu durumu anlamaya Hiç düşünmedin dimi ne haldeyim söyleyim ben kalbim enkazın altında Yemin ettim tövbeler olsun yürek kırgın yalancı baharın sevdalarına

Senden ümitimi tamamen kesmişken yıllar sonra aniden çıktın karşıma Hiç hesapta yokken peki bu gece neden şimdi birden geldin aklıma Yaşanmamış mutluluktan yürekte geriye kalan sancılı bir yaraydın oysa Gönül yorgunum övün senin eserin perperişan enkaz halimi ah birde sorsa

Bir sınırı olmalıydı ne biliyim en azından henüz tanımazken aşk-ı sevdayı Hiç tahmin etmezdim sana bir anda böyle ugrunda ölürcesine bağlanacağım Kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi herşey bu kadar çok çabuk olmamalıydı Kalbimin yalnızca tek sana atacağını söyleseler inanmazdım canda yaram

Seni her zaman ben gibi candan seven olmaz Bu defa gidişin gülüm bana derinden koymaz Yürek unutma hep aynı yerden iki defa yanmaz Acısını sadece çeken bilir başkası bu acıyı anlamaz