Ali Çetinkaya
Şiirleri (826)
AŞK MEVSİMİ
Bir mevsimde dört hazanı birden yaşadım
Mutluluk çok uzakmış henüz yeni anladım
Kışı görmeden sonbaharda başıma geldi hüzünlü ayrılık
Aşk mevsimi derler ki kısmet yaz ve ilkbahar'a kandık
BENİ SENİSİZ DÜŞÜNME
Kim söndürdü ışıkları her yer karanlık
Nedenini hiç bilmediğim bir yalnızlık
Nefretle bakma yüzüme bakan gözlerden bıktım
Sahte sevgilerle yüzüme gülenlerden sıkıldım
Mecburiyet Caddesi-2
Kapımda yaşanmayan yarım kalan aşk hikayesinin sevdası
Yüzündeki masumiyetin lekesi anlatıyor o işvenin edası
Aklımdan çıkmaz bir türlü hayalin başımın tatlı belası
Mecburiyet caddesi misali esaretin kaderimin çıkmaz sokağı
Kalbimin Esiri
Herşey için henüz zamanın varken sev beni
Bakarsın kavuşamaz suskun yüreğimiz göremem seni
Özlem duyarken duygularım agır yaralı hasretine
Kalbimin esiri son haykışım sonsuzluğum sensizliğe
Ayna
Madam ki terk edip giden ilk sen oldun beni
Senin kararındı o zaman ayrıldıgın yüreğin sızlasın
Madem ki küçük gördün benim saf temiz sevgimi
Aşkımın masumiyetini yüzleşeceğin ayna temizlesin
Hoyrat Yüreğim
Gözlerimdeki umutları bitirdin sevgimden gittin gideli
Yangın misali yakıp yaktın bile bile hoyrat yüreğimi
Her aşkı mutluluk zannetme bak bende sonunda aldatıldım
Sana yazıldığım şiirler başka birine dinletilir sevgilim
Merhametsiz
Anılar seçer insanın yaralı sonunu
Kim bilir ki aşkın karanlık yolunu
Oluruna bırak sende bazı şeyleri birazcık ah amansız
Sözlerim sadece beni ben gibi anlamayana merhametsiz
Kayseri Kızı
Her sevdanın bir yolu birde sorunlu sonu var derler
Aşkla bakan o güzel gözler ne hisseder hiç bilmezler
Sevgiye nefret karışınca ihanet istesede sevemezler
Candan sevenlerse ugrunda ölürde ama asla gitmezler
Solyanım
Seni düşünmekten hep ben kendimi unuttum
Gelme üzerime mecailm yok gönülden yorgunum
Sana yetişmekten kendime çok geç kaldım
Yüregimi sonunda aşkların cümlesine kapattım
Suskunluk Adalettir
Kimse bilmese bile Allah biliyor ya o bana yeter
Yüreğimdeki cezayı o yar görür suyu akar yolunu bulur
Elbet çekinen bunca acının hesabı gün olur sendende sorulur
Suskunluk adalettir ah ey sevgili İnsanın en büyük onurudur
Sitem
Sesiz bir gecenin acı esaretinden sana sesleniyorum
Efkarı dinmeyen hiç yeşermeyecek ümitlerin umuduyum
Yoruldum artık bıktım artık peşin sıra sürüklenmekten
Sitem değil her şeyi denedim hiç bir şey gelmez elden
Ömrüm
Ben seni öylesine sıradan laf olsun diye sevmemiştim ki
Sevgilim var olduğumuz sürece terkedip de gitmedim ki
Ben seni ellerin diline düşüremem zaten sana hiç kıyamam ki
Yaşanan duygular ağır geldi sus ağlama yüreğim..duyulmasın
Hakkında
Beni bir ben bilirim
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!