Ali Çetinkaya
Şiirleri (826)
Kış Kış
Ayrıldıktan sona kalbime olmadı yok bir dokunuş
Hakkımda bildiğin varsa akadan atma yüzüme konuş
Kaderin akışı değişti benden sana müsaade kış kış
Bana dokunmaz bu yıkılış senin yaptığın henüz yokuş
Beyhude
Aşkı yıllarca o vefasız kalbinden ararken meğer yanılmışım
Hayret..! Severken bir ben mi ayrılığın diline düşüp aldanmışım
Mutluluk sevinçleri söyler misin bu kadar mı uzaktı kalbim bana
Beyhude vaatlerini içi boş yalanlarını marifet gibi anlatmasana
Kalp
Kendinden fazla değer verip şayet haddinden çok seversen
Zaman geçtikçe ister istemez kaybetmenin korkusu başlar
Kadının gitme duygusu kaplar içini ne derse her şeyi yaparsın
Kalp esaretin esiri olunca dayanılmazdır o acıyı çekerek anlar
Kalbimi Sen Sevmedin
Severken yıkıla yıkıla bana ağlamayı sen öğrettin
Güzel olan herşeyi aldın yüreğimi harabe mahfettin
Bir kez olsun içtenlikle candan gözlerime bakmadın
Aşk değersizmiş sende sevgilim kalbimi sen sevmedin
Hayat
Henüz yazın mutluluğunu görmeden kış hazanın ayrılığını gördük
Gökyüzünde parlayan bir yıldız misali çok çabuk söndük
Bilmiyorum sorun neydi ki ikimizde ne ara bu hallere geldik
Hayatımızı zehir ettiren o malum soruya cevap bulamadık
Seni Sensiz Seviyorum
Kalbim ilk defa tadilat altında ve senin hasretine yenik düştü
Yaz baharım bir anda kışa döndü yokluğun buz yüreğimi üşüttü
Kaçamaklar hanesinde acıların hüznünü kaderin yaşatıgını yaşıyorum
Sen gideli tam dört yıl hayli zaman oldu ve ben seni sensiz seviyorum..
Nefret
Sendeki nefret boş bir asabiyet bende ki candan sevgi
Yüreğimin ikizi bu nasıl aşk bir türlü anlamadım gitti
Sendeki her nedense hala kara kış bende ki nisan yağmuru
Aşkı yaşamadan henüz gençliğin yarısında yağamadan bitti sonu
Ayrılık
Harabe yüreğimi derinden yakarken daha önce aklın neredeydi
Kalbin nefret kini bir tarafa bırakıp keşke biraz beni sevseydi
Yürekten severek mutlu olmak oysa ki hepsi senin elindeydi
Ayrılık ateşinin koru seven kalpten ihanet kalbine değdi
Beddua
Beni sakın suçlama bizden vazgeçen ben değil sendin
Kalbin vicdanının önünde dile gelip doğruları gösterip eğilsin
Dilerim ki kadere yenik düşüp ben gibi sende asla mutlu olmazsın
İki elim yakanda bilesin sana en büyük bedduamsa kimse seni sevmesin
Hatırlasana
Sana aşkım her şeyim dedim uğrunda gururumu hiçe saydım
Candan bir bakışla içtenlikle masum bir sevgi ile sevdim
Bir gün gelirsin diye bekleyip yerine başkasını koyamadım
Hatırlasana kendimden çok sana saygı duyup değer verirdim
Gece Olunca
Yüreğimin nedir bu hırçınlığı sensizliğin can çekişi
Feryadı figandır içten içe kalbine haykırışı sevgili
Sabahları özlem dolu gelişini bekler sana seslenişim
Geceler olunca hasretinle hüzünlü gam dolar gözlerim
Aşk
Aşk Nedir ? diye bir gün sorsalar
Beni tarif edebilir misin ?
En büyük bedeli nedir ? deseler
Birini yürekten sevmek diyebilir misin ?
Hakkında
Beni bir ben bilirim
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!