Can YÜCEL

Bileklerimizi morartmış yeni Alman kelepçeleri, Otobüsün kaloriferleri bozuldu Kaman'dan sonra Sekiz saat oluyor karbonatlı bir çay bile içemedik, Başımızda perensip sahibi bir başçavuş.

Elektrikler söndü dün gece, Zorbela toplayıp satrancın taşlarını Mecburen yattık Simsiyah kediler gibi dolaşıyor koğuşta

Sen miydin o, yalnızlığım mıydı yoksa Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi Dilimizde akşamdan kalma bir küfür Salonlar piyasalar sanat-sevicileri

Yeraltı günleri bunlar Kör yılı köstebek ayı Siyah önlüklü bir güneş Ayazda okula gidiyor

Kasvet, elinde bir paslı makas, İstanbul'un asma köprülerini kesti. Sevdamızın ipinde cirit oynayan cambaz Şimdi bir kör satırdır içimizde,

Dostlar ırmak gibidir Kiminin suyu az, kiminin çok Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya

Unutma! Yüreğinde bir ismin imzası var. Ve sen onu silemezsin söküp atamazsın. Ne kadar uğraşsan da, seninle beraber büyür içindeki sızı. İlk önce onu hissedersin yabancı tene dokunduğunda. . Unutma! Bir kere sevdin mi uzun uzun yanarsın.

Yerin seni çektiği kadar ağırsın kanatların çırpındığı kadar hafif... Kalbinin attığı kadar canlısın gözlerin uzağı gördüğü kadar genç...