Coşkun KOÇHAN
Şiirleri (129)
Cananım Var Dı
Eylül’ün hazin bir günü akşamı,
Yüreğim yaşarken kederi gamı.
Bilmem melek miydi huri endamı.
Beyazlar içinde cananım vardı.
Gibisin
Yüreği çağlarken, sevgiden ürken
Hasrete düşüp de yanmaktan korkan.
Sevdayı özünde yaşamak varken.
Tende mahpus olan bir can gibisin.
Buyur Der Misin?
Bir gün yolum düşüp gönül bağına.
Gelsem sevgi “ Buyur “der misin?
Başım hasret ile koyup bağrına…
Yatsam sevgi ile “ Buyur “ der misin?
Bu Vatan Benim Yurdum
Sığınarak hamd ile Rahim olan Rahman”a,
Bir sözüm vardır benim ilan ola Cihan”a,
Ayağın denk alsınlar hiç anlamam bahane,
Bu vatan benim yurdum uğruna baş koyarım;
Bizim
Ömür şad olurmuş, gönül sevince
Sevip canan ile canı erince.
Veysel der misali uzun ve ince
Hak’tan Hakk’a gider yolumuz bizim.
Bir Gün
Dinle âlimleri al ibretini.
Arif gibi kuldan gör hürmetini.
Bilmezsen varlığın bir kıymetini,
Yıkık bedestende satarlar bir gün.
Bilmezsin
Bağuban değilsen bülbül değilsen,
Sevgiyle açılan gülü bilmezsin.
Hasrete yanacak gönül değilsen,
Ateşten geriye külü bilmezsin.
Benzer
Taze açmış gönül bağım çiçeği.
Bahar sana benzer, yaz sana benzer.
Yürekte hasreti özü gerçeği…
Mızrap sana benzer saz sana benzer.
Benim
Gördüm ki ne acı hayatın tadı.
Sevgisiz olmuyor bu ömrün adı
Sevda kervanında özlemin yâdı
Tende kast ediyor canıma benim.
Ben Anadolu
Asırlardan beri dillerden dile.
Söylenen sözümle ben ANADOLU
Hasret ateşiyle gönül günüle.
Tutuşan közümle ben ANADOLU
Bekler
Geldim bu âleme sürmeye ömür.
Ten bitap, virane ömrümü sürür.
Hasret mangalında yüreğim kömür,
Yak kavur dumansız kül seni bekler.
Bazen
Bazen han olurum çıkarım taht'a
Bazen üzerime örerler tahta.
Bazen mağlup olup talihe bahta,
Bir değer kılmayan pula dönerin.
Hakkında
Coşkun KOÇHAN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.