Coşkun KOÇHAN
Şiirleri (129)
Dönecek
DÖNECEK.
Çift hilal bakışlşım, kemer dudaklım.
Gül gibi hayali gönlümde saklım.
Sevdasına duçar olunca aklım,
Döne Döne
DÖNE DÖNE
Yunus gibi “Ya Hak” diye yanarım.
İçip aşk şarabın gönlüm kanarım.
Toptuk dergâhına ömür sunarım
Döndüm
DÖNDÜM
Gülüzardan sürgün bülbül misali.
Hasrete yenilir aklım kemali.
Hep bana kesilip aşkın vebali,
Doyum Olur mu?
DOYUM OLUR MU?
Seni şu gönlüme yaren seçmeye.
Aşk badesin ellerinden içmeye
İçtikçe hoş olup kendim geçmeye.
Dosta Merhaba
DOSTA MERHABA
Sanal âleminde, gönül diliyle,
Vuslata erilen dosta merhaba.
Mevlana gözüyle, Şemsi haliyle,
Doğru
DOĞRU
Gül cemalin vurur her dem aynıma.
Çarnaçar kollarım düşer koynuma.
Zülfün kement eyle geçir boynuma.
Diyorsun
DİYORSUN
Çağlıyor ırmaklar akıyor coşkun.
Esiyor gönlüme yel uğrun uğrun.
Bu yaralı kalbim hasretten yorgun.
Deyi Deyi
DEYİ DEYİ
Minnetsiz girmişsem gönül bağına,
Arayıp da kolay bul deyi, deyi.
Kollarım doladım zülfün bağına,
Bu Dert Biter mi?
DERT BİTER Mİ?
Nasıl özlemesin gönül dostunu.
Hasretin büyüyüp de cana kastını.
Kara toprak bir gün tenim üstünü,
Deli Gönül Sevmiş
DELİ GÖNÜL SEVMİŞ
Cana canan gerek, cana aşk gerek.
Mâşukla ten tene coşkun meşk gerek.
Gönlümün sultanı sana köşk gerek,
Deli Deli
DELİ DELİ
Sensiz gönül nasıl coşa,
Bu bağrımı yıka aşa.
Derya gibi dağdan taşa,
Çalışalım
DAVET
Birlik için dirlik için,
Kalkın gardaş çalışalım.
Namert değil erlik için,
Hakkında
Coşkun KOÇHAN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.