Coşkun KOÇHAN
Şiirleri (129)
Gel
GEL
Beklerim yolunu ömür boyunca
Gönülden çağlayan selin ile gel.
Sevdam senin ile yeşerir anca.
Gardaş
GARDAŞ
Daima birlik ol özü mert ile.
Sohbete yönelme kalbi sert ile.
Neyleyim dünyada onca dert ile
Ezeli
EZELİ
Sensiz iflah olmaz gönül yarası.
Hakk’ tan gelmedikçe derdin çaresi.
Kabrim eyle iki sinen arası.
Erenler
ERENLER
Gönlüm yüzer iken sevda selinde.
Kırık mızrabımla, sazım telinde
Yâri ara iken Kenan ilinde.
Engine
E N G İ N E
Şu ıssız geceler senin hayalin,
Doldurur gönlümü salar engine.
O mahzun bakışın, gülen âyalin,
Ellerim Hep Havada, Başım Yine Secdede
ELLERİM HEP HAVADA, BAŞIM YİNE SECDEDE
Sabah gözlerim açıp seyreyledim dünyayı,
Buram, buram soludum o mis gibi havayı.
Bir kenara bırakıp, gam, kederi tasayı,
Elde Değil
ELDE DEĞİL
Sensiz hayat, acı rüya.
Uyanınca biter güya.
Sen bir ırmak, ben bir derya,
El Etme Beni
EL ETME BENİ
Gündüz hayâlımsan, gece düşümsen,
Kıyamam dökmeye gözde yaşımsan.
Ömrümün ortağı can yârenimsen,
Eğer
E Ğ E R
Nedir bulunurdu derdin çaresi.
Kanamazdı, kalpde yürek yarası.
Böyle (m) olur kardaşların arası,
Efsanedir Beni Yurdum
EFSANE YURDUM
Yürekte sevdasın işlenmiş nakış.
Bürüğünde çakar gizemli bakış.
Türkü söyler ırmağından her akış.
Dünya'nın
DÜNYA’NIN
Gün yitti ardına gecesi yetti
Hiç durmadan artar gamı dünyanın.
Kimi ocak söndü kimisi tüttü
Dünyamı El Ben Mi Yaban?
DÜNYA MI BEN Mİ?
Gülü diken, kokusu yok.
Her bir türlü belası çok,
Gözleri aç karını tok.
Hakkında
Coşkun KOÇHAN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.