Coşkun KOÇHAN
Şiirleri (129)
Gönüle Tehdit
GÖNÜLE TEHDİT
Dur durak bilmedin, hiç usanmadın.
Hasretin narına, hiç mi yanmadın.
Bir bilen yüreğe fikir danmadın.
Gönle Nasihat
GÖNLE NASİHAT
Sana derim gayrı ey deli gönül.
Miadın dolmakta ağır, ol biraz.
Sanma ki var olan şahsına ödül.
Gidiyor
GİDİYOR
Ömrü ilahide en mutlu anım.
Yürekte çağlayıp dolaşan kanım.
Sevdamın kıblesi, gönül sultanım.
Gidişin
GİDİŞİN
Bülbülün kafeste hapsedildiği,
Maşığı güllere hasret güttüğü,
Baharda gülşende baykuş öttüğü
Gibiyim
GİBİYİM
Özledim inan ki eski hayatı.
Yedikardeş ana babın tadı.
Kalmadı dünyanın türlü maksadı,
Gibisin
GİBİSİN
Nasıl söyleyeyim bilemiyorum.
Serimi koyduğum vatan gibisin.
Ne etsem içimden silemiyorum.
Gerek
GEREK
Dost diyar elinden arz etmiş canı.
Yol bulup dağları aşmalı gerek.
Hoşça lisanıyla sormadan “ Hanı “
Gerçek İman İle
GERÇEK İMAN İLE
Yüzün karasını elin kirini.
Doğruya muhalif her amelini,
Seni yoldan eden, doymaz nefsini.
Geliyor
KATMIŞ G E L İ Y O R
Allah’a Resûle şeksiz itaat.
Ameli işlemek büyük zanaat,
Rabbimin verdiği aza kanaat,
Gelin
GELİN
Alasıda deli gönül alası,
Yanık meler kara kuzu kulası,
Beni yaktı kendi haktan bulası,
Geleceğim
GELECEĞİM
Dinle beni gardaşım,dinle beni soydaşım,
Senin ile ağlayıp gülmeye geleceğim.
Bir ülküye baş koyan ciğer parem candaşım,
Geldim
G E L D İ M
Sıdk-ı gönül ile eyleyip ahdı.
Terkedip dünyada taç ile tahtı,
Bir görev addedip Hakk’a cihadı,
Hakkında
Coşkun KOÇHAN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.