Fazıl Hüsnü DAĞLARCA
Şiirleri (17)
Sevgicek
Severdim
Severdim onu geceleri
Aydınlık taşlar sanki uyurdu
Sessizliğinde
Utanç Kesiti
Çağlar birbirini görse, Ortaçağ yüzüne
tükürürdü Uzayçağının
Toplarlar ulusu çalışma kamplarına,
Sıra sıra tel karanlık, sıra sıra tel ölüm.
Geri Verilen
Peki alınız sizin
Daha istemiyorum
Bu el bu ayak
Bu duyu bu düşünce
Dört Yapraklı Çiçek
Çıkamaz çocukluğundan dışarı
Kimse.
Oynamamız bundandır.
Kara toprakla binlerce yıl.
Ağır Hasta
Üfleme bana anneciğim korkuyorum
Dua edip edip, geceleri.
Haytayım ama ne kadar güzel
Gidiyor yüzer gibi, vücudumun bir yeri.
Mustafa Kemal’in Kağnısı
Yediyordu Elif kağnısını
Kara geceden geceden.
Sanki elif elif uzuyordu, inceliyordu
Uzak cephelerin acısıydı gıcırtılar
On Kasım'larda Yürümek
Atatürk’üm işte 10 Kasım yine
Dalgalanır ağaçlarla oğullar
Dalgalanır oğullarla nineler
Dalgalanır ninelerle genç kızlar
Söyle Sevda İçinde Türkümüzü
Söyle sevda içinde türkümüzü
Aç bembeyaz bir yelken
Neden herkes güzel olmaz
Yaşamak bu kadar güzelken?
Mustafa Kemal'in Gök Yazıları
Ben Mustafa Kemal, elimde tebeşir, Kocaman,
Mavicek bebelerin, ak kızların,
Taş ninelerin, çatal dedelerin gözleri, kocaman,
Bir 1O Kasım gecesi
10 Kasım Türküsü
Atatürk! Anıtkabir devrimlerini söyler,
Bozkır ovalarına, Erciyes'e Ağrı'ya,
Ulusun egemen olduğunu
Özgür olduğunu
Yüzükoyun
Yüzükoyun yatma diyor annem
Yatar mıyım hiç,
İster miyim
Yüzümün
Yeni Er
Savaş çıkmıştı
Orduya aldılar onu
Tüfek verdiler
Mermi verdiler
Hakkında
Fazıl Hüsnü DAĞLARCA ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.