Gazi Aydemir

Adını rüzgâra fısıldadım, Sokaklar dinledi, cevap vermedi. Bir adım attım geçmişime doğru, Taşlar ağladı, ben sustum.

Sen gittiğinde kahvem bile susar, fincan yalnızlığa yenik düşer. Ve ben, duvarlara bakıp seni sorarken,

Şahsen iyi bir şairdim. İlhamın bana yardım etmediği zamanlar, Onunla yetinirdim. Ama artık o yok.