Görkem Tunç

İki ağustos iki bin yirmi bir Günlerden pazartesi Ben bir garip Görkemim Şiirlerim kalbimin parmak izleri

Söylesene müzeyyen Gülüşün kaç gece eder Bu gece kadehlerce şiir içsem Görür müyüm seni yeniden

Kuşlar gökyüzünün rengini bilmeden uçarlar Haksızlık değil mi ? Yalnızca içlerinden bir tanesi bilir maviyi ve seyredebilir onun o eşsiz güzelliğini

Fesleğen kokan bir şiir Şairine küser mi hiç müzeyyen Gözyaşları yalnızca bir su damlası değil Seni bu denli üzen , hislerin ve hikayen

YIL 21 AĞUSTOS 8 Günaydın gökyüzü Ferfecir devrederken ferini yeni bir şemse karanlığımı gömüyorum bu şehre

Günlerden bir gün, dünyalardan birinde, insanların birbirini sevmediği , insanların birbirine güvenemediği bir gezegende ruhunu öfkesiyle besleyen bir adam yaşarmış . Bir deri bir kemikmiş vücudu . Kalbi , Kâbilden beter atarmış . Ceplerinde maskeler taşırmış hiç durmadan ve her gün bir tanesini yüzüne takarmış . Bazen birden fazla maske taktığı günlerde olurmuş . Bazen , bazenin fazlası zararmış .. Bu adam , ağlarken gülermiş bazı zamanlar . . Lakin hiç fazla gülmekten ağlamamış .Her ne kadar bir işe yaramadığını düşünse de elinde bir şans parası taşır, onu hiç yanından ayırmazmış . Günlerden bir gün hiç beklemediği bir şekilde , dört bir tarafı gri ile çevrili olan bir şehirde ,elinde yine o şans parasıyla gezerken bir kadınla tanışmış . Kadın , parmak uçlarında yürüyor , handesiyle şiirler saçıyormuş etrafa . Adam , titreyen elleriyle ona şiirler yazıyor , bu güzelliğin karşısında maskesizmiş adeta . Kadın hiç anlatmıyormuş kendini . Adam ise onun o ürkek bakan gözlerini yüzyıllardır tanıyormuş galiba .. O adam bendim ağustos güzeli . Kaybolan çocukluğumu bir ağustos akşamında o lunaparkta buldum . Dünyadan soyuttu kollarım , ben o günden sonra kendimi tüm dünyaya sarılırken buldum . Kedileri oldum olası severdim zaten . Fareleri ellerimle beslediğim olmamıştı hiç . Aynada gördüğüm bu yüze alışkın değildim , belki de ben daha önce hiç bu kadar ben olmamıştım hiç .

Daha öncede demiştim uyku ölümün kardeşi , tuhaf geliyor ölürken bile sevmek seni . Bu his bir nevi uyurgezerlik gibi . En yalın tabiriyle sanki bu bir rüya hali . Beni sevmek akıl işi değil ağustos güzeli . Biliyorum seviyorsun beni . Güneşin, tüm karanlığına rağmen geceyi aydınlattığı gibi . Sen güneş kadar güzelsin . geceler bile kıskanır seni uzaktan herkes sana bakınır

Dudakların papaz karası yüzün ruhumun manzarası gözlerin bir ağustos böceği sanki yokluğun bu kalbin egzaması

Gel , bu gece hiç bilmedigimiz bir şehre gidelim seninle dünyanın gürültüsünden uzakta dolaşalım el ele gel , bu gece bir hayal kuralım seninle

Gelirdim her gece aynı sokak , aynı köşe aynı pencerenin altına beklerdim öylece

Mazın bir akşamüstü balkonumda ağustos gülleri ben bir 70 lik şiir devirmişim sanki dilim lâl , kafam Cenevre saati

Gülüşüne şiirler yazdım gülüm Mürekkepsiz kaldı kalemler Seni düşünürken uyudum bugün Gidişine dayanamadı kadehler