Bej Rengi Papatya

Gelirdim her gece aynı sokak , aynı köşe aynı pencerenin altına beklerdim öylece sonra derin bir nefes alırdım üst üste sigaralar yakar hayallere dalardım aslında ben oldum olası karanlıktım kendimi bildim bileli karanlıktan korkardım ama sen oldun olası güzeldin hep ışıkların yanardı Şairin dediği gibi " Şimdi seninle göz göze gelmek ne güzel bir intihardır . " bilmeni isterim ki mihri-mah ben senin bir gülüşüne dünyayı bir bakışına gençliğimi yakardım sonra bir güneş doğardı üstümüze sen usulca perdelerini açardın konuşmazdın , susardın ben söyleyemediğin herşeyi gözlerinden anlardım unutur musun diye sormuştun ya söylesene ben seni gülüşünden öpmüşüm sence unutmak kolay mı ? öylesine tuhaf sevmişim ki seni şu an tüm evrende bir yangın çıksaydı mesela tüm dünya alevler içinde yansaydı umrumda bile olmazdı ben yine sadece gözlerine bakardım çünkü ben sana mecburdum gözlerin bana tuzaktır geceler ışığını kıskanır çünkü , ay güneşe tutsaktır tuhaftır ki , ne zaman gözlerimi kapatsam sen gelirdin aklıma gülüşünde bir papatya ve elinde bej rengi bir hırkayla keşke daha önce tanışsaydık seninle ilkokul çağlarında mesela o zamanlar göz göze gelseydik en sevdiğim kokulu silgimi bile hediye edebilirdim sana