İbrahim KİREÇ

Damağında tat bırakan bir şiir Sevdanın gözlerini, bir yudumda içenlerin elinden Demir yağmurları ıslatır sevdiğimin kasıklarını Dallarından düşen kızıl meyveleri çocuklar üleşir.

Yıldızları koparıp doldurur kalemine Kargalar uyandı şafakta, ses etmediler Uyandırmadan geçtiler güneşi Soğuğuna sarıldı sıkıca sabahların

Çatı katı yalnızlığın Loş ışıkların gölgesinde Martı sesleriyle insanları düşün Sanki şu an bir geminin güvertesinde