Mahmut GÖKÇE

Yürüdü aseletinin farkında olmadan Küçük adımlarla Öyle baktı, bir daha göremeyecek gibi Seslendi kulağıma "seni seviyorum"

Kanatlanıp uçmak kadar kolaydır gitmek Düşünmeden yazmak kadar kolay Bazen yazacak birşey kalmaz gibi Yaşarsın boşluğun dibini