Yokluğunun Bolluğu

Kanatlanıp uçmak kadar kolaydır gitmek Düşünmeden yazmak kadar kolay Bazen yazacak birşey kalmaz gibi Yaşarsın boşluğun dibini Bak etrafa, sen kadar güzel çiçek var mı ? Ya da sen kadar güzel parlar mı günün ilk ışığı Geride bıraktığın herşey ben Ben olan herşey, senin için hiç birşey Gider mi toprak ağacı bırakıp ? Bu kadar birken Yaşar mı ağaç toprağı olmadan ? Ver ona suyu güneşi, durabilir mi Toprağım çekiliverdi köklerimden Güneşim bıraktı bana doğmayı Bir damla su akmaz oldu Soluverdi yeşeren yanlarım Yağmursuz kaldı en sıcak günüm Sıyrıldı gökyüzüm mavisinden Gökkuşağımın en güzel siyahıydın Hiç olmadın. Mahmut Gökçe