Mustafa ŞERBETÇİ
Şiirleri (53)
ÖMÜR SIRDAŞLARI
ÖMÜR SIRDAŞLARI
Gencim,yiğidim adımlarım bir arşın
Yolumun üstü uçsuz bucaksız
Kaldırım taşları,sessiz,ömür sırdaşları.
BİR DAMLA
BİR DAMLA
Ben güneş değilim,babam.
Dünya,benim etrafımda dönmez.
Ben,derya değilim muşair,
GÖNÜLLER GÜLE GELDİ
GÖNÜLLER GÜLE GELDİ
Tan yeri Ak olanda,
Gün ufukta doğanda,
Balıklar dile geldi ,
ÖLÜME GÜLEREK GİDENLER
ÖLÜME GÜLEREK GİDEER
Çanakkale,18 mart,
Denizde martı çığlığı,
Gelibolu,çakal sesi,
ATLILAR
ATLILAR
Atlılar.Göğdeki kanatlılar.
Mızrağın elif,kılıcın vav.
Heybetinle erişilmez yüce dağ
DE MUŞAİR
DE MUŞAİR
Neler gördün.....de muşair,
Dünyada aldananları gördüm.
Haram yiyip sefa süren,
ÖMÜR NEDİR
ÖMÜR NEDİR
Bilesin ey adem nesli.
Takdir onun,Hak teâlanın.
Ömür nedir,son bir nefes.
NEFSİ DÜNYA
NEFSİ DÜNYA
Bahçende al güllerin,
Ocakta biriken küllerin,
Elif'i vav,ins'in sonu,
MERHAMETSİZİM
MERHAMETSİZİM
Ben,gökteki mavi yıldızım,
Yürekte bitmedi sızım,
Ben,gelinlik kızım,
DOĞUM
DOĞUM GÜNÜ
Senenin son baharı,gök karanlık,
Maviden eser yok,güneş korkar,
Korkar,bulut arkasında gizli
YAR BAHCANDA ALMA ALAM
YAR BAHCANDA ALMA ALAM
Yar bahcanda alma alam,
Yarı bana, yarı sana,
Yar leblerin incinmesin,
PERVANE
PERVANE
Döndüm,Güneş'te pervane.
Yandım,Güneş'te pervane.
Ölüm yalan,Dünya baki,
Hakkında
Emekli