Refik DURBAŞ
Şiirleri (40)
Pusula
Annemin öldüğü yaşı çoktan geçtim
suyun vefası ve acılar
-bir de gökyüzü
çocuklarım olsa da
Resimli Küçük İlanlardan
Acının çeyizini işleyen kızlarla mektuplaşacağım
şiiri çalınmış, emeği yetim, aşkı ıssız olan yazmasın.
Refik DURBAŞ
Rüzgara Yazdım Adını
Adını, vadilerin cemresinde
yolunu yitirmiş sulara yazdım
Saçlarına kırağı düşmüş ovalara
Göçmen kuşların konağı ovalara
Süngü
İşte akşam tenimi geren kıyısı
yüzümle çağdaş makinesini sürerdi
petrolün kanımda biriktiren
çiçeği dolardı ekmeğime
Söz
yazılsam ayrılığın menziline
söz nereye uçar
yalnızlık nereye sensiz
nereye acılar
Tuzak
Nefretin adresini mi soruyorsun
cinnet yağmurunda kimsesiz kuşların
rüzgârı çalınmış yalnızlığımı mı
sevdanın adresini mi soruyorsun
Yeni Yıl Günleri
Bir yeni yıla daha
eylül geldi
sevgime sevgin geldi
bana, sen geldin.
Özeti
Kuşların dilini öğrettin bana
çiçeklerin dilini
özlemlerin, eylüllerin, gurbetlerin
akarsuların ve zamanın
Şair Nerede
Sonbaharın ara sokaklarında günlerim
yazım nerde, kışım nerde
Dağlara ırmaklara yükleyecektim derdimi
atım nerde, bahtım nerde
Şiirler
ey ezilmişlik!
bir gün ben de ulaşacağım kapılarına.
yoksulluğun o sonsuz panayırını aşacağım.
aşkın şiirini ve memuriyetini kuracağım
Dar Vakit
Bir su damlası, vay ömrüm
rüzgarın sabahında yaşadım
Ne aşk çürüdü, ne acılar
Göğsümün kafesinde besledim
Serçeler
Akşamın karanlığını içip
sessizce gittiler: Gittiler mi?
Düşleri kınalı serçeler
Refik DURBAŞ
Hakkında
Refik DURBAŞ ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.