Savaş KARADUMAN
Şiirleri (112)
Beni Aşka Beni Kavgalara Mayaladı Annem
“Anneme; beni doğuran gül yüzlü kadına…”
Bir gülü… Nergisi… Ve bir teni koklar gibi
Bir sevda şarkısı… Bir türkü dinler gibi
Aşk… Ayrılık... Dünya kadar hasret
Adını Arayan Şiirler -28
Çok kaybetmekten geliyorum
Babamı, annemi, Boncuk abimi
Yoldaşları… Arkadaşları
Bir gülü, gülüşü
Babam ve Çocukluğum -2
Babama
Öfkelenmedim
Terk edip gittiğinde bizi
Küsmedim… Gönül koymadım;
Adını Arayan Şiirler -27
Yalnızım…
Ve fakat
İçimde büyük bir gürültüyle
Büyük bir kalabalık alıp başını yürüyor
Babam ve Çocukluğum -1
Babama
Babamı öldüğündeki gibi değil de
Çocukluğumdaki gibi hatırlıyorum;
Güldüğündeki
Adını Arayan Şiirler -26
Şarkıları şiirleri ve gülüşünü eksiltmeden
Aldığın en derin nefesle gel
Göğüs kafesimden yarama üfle;
Kırmızı gül gibi açan dudaklarınla
Aşk Gibi Bulaşıyorsun Bana
Ne bulaşıcı şeysin sen
Ağlıyorsun
Bulut bulut ağlamak bulaşıyor gözlerime
Nefesi kesiliyor sesimin
Yüreğim Yıkılıyor Gidişine
(10 Ekim 2015 Ankara patlamasında çocuğuyla birlikte ölen babanın ardından)
Tam da barış tadında sarılacakken
Tam da dumanı üzerinde tüten iki demli çay
Ve iki simit tadında paylaşacakken hayatı
Adını Arayan Şiirler -24
Şaşkınlık içindeyim;
Ne kadar çok dosya
Ve ne kadar çok dava bu hakkımda açılan…
Oysa; kendimi bildim bileli
Annem Babam ve Çocukları
Hayatımı değerli kılan anneme ve babama derin bir sevgi ve sonsuz bir saygıyla…
Geceleri yoksuluz
Sabahları -gün ışığında- çok daha yoksul…
Annem öğretmişti;
Adını Arayan Şiirler -23
İskelede bir adam ve bir kadın
Gözlerinde hüzün mü var
Sevinç mi?
Ayrılmayı mı bekliyorlar birbirlerinden
Aklını Aşkına Topla
Kopart ipini
Ayrılıklara ve içindeki ölü ağaçlara bağladığın aşkın
Ha öldü ha ölecek
Ve ölümü senin ellerinde olan çiçeklerin hayatını geri bağışla;
Hakkında
cehenneme köz yetiştiren kar tanesi gibi eriyip gidiyor hayat...