Şerif Mengütemür
Şiirleri (183)
Kimsesiz İle Gariban
Bir kuru ekmeği katıksız aşı
Bilen, ya kimsesiz ya garibandır.
Gündüz tebessümlü, gece gözyaşı
Silen, ya kimsesiz ya garibandır.
Ebû Zer El-Gıfârî
Âşıktı ilâhî aşka,
Mesihü’l-İslâm’ı dinin.
Yerde gökte nâmı başka
Ebû Zer el-Gıfârî’nin.
Eksik Olmaz
Âşık, âşığını aşkla doldurur;
Mâşuka kalbinde har eksik olmaz.
"Ol" deyince olmazları oldurur,
Yoktan yaratan da var eksik olmaz.
Ne Bilsin
Bana bakıp beni yalnız görenler,
Hasretinden bıktığımı ne bilsin!
Dertsiz diye fikir öne sürenler,
Dişlerimi sıktığımı ne bilsin?
Kimsesizlerin Kimsesi
Yalnız Hakk'ın rızâsını ararlar;
Bulduğu felâhtır kimsesizlerin.
Yerindedir verdikleri kararlar;
Korktuğu günâhtır kimsesizlerin.
Madenci
Madenciyiz, dik durur
Başımız toprak altında.
Gözden düşmeden kurur
Yaşımız toprak altında.
İzi Misâli
Gözümde gönlümde apayrı yerin,
Her parmak ucunun izi misâli.
Ricâl-i gayb ehli erenin, erin
Avâm nazarında gizi misâli.
Nâmerdim
Rûhu aç Müslüman kisvelilerin,
Gözü ile gönlü toksa nâmerdim.
Îtikat yönünden bilgisi derin,
Fıkıhen eğer bir boksa (!) nâmerdim.
Gördüm
İnsanlar içinde cansız kalmadan,
Rûhsuz beden gibi şişenler gördüm.
Âhirete soğuyup yol almadan,
Dünyada ateşte pişenler gördüm.
Benzetme
Baktığını göremeyen çok diye,
Gözler göstermelik süse benziyor.
Kendiyle barışık kimse yok diye,
Herkes birbiriyle küse benziyor.
Hiç Gibi
Yıllar geçer üzerinden ayların,
İnsanın maziye bakması bitmez.
Suyu kurur derelerin, çayların;
Gözünün yaşının akması bitmez.
Dost Acı Söyler
Dost acı söyler, dost acı;
Ne göz ne de izan kaldı.
Bisikletli ne postacı
Ne de mektup yazan kaldı.
Hakkında
Şerif Mengütemür (d. 1 Haziran 1976, İzmir), halk şiirini modern formlarla birleştiren Türk şâir ve ozandır. Eserleri; Kültür ve Turizm Bakanlığı destekli yayınlarda, yerel ve ulusal kültür-edebiyat dergilerinde ve dijital platformlarda yer almaktadır.