Tevfik KARINCA
Şiirleri (22)
Gece Mektupları
Gecelere sığınıyorum karanlığın dinginliğinde
miting alanı gibiyken yüreğim
kalabalıkların yalnızlığı benim kisi
sözler karmaşa
Unutmadık
Biz ne hasretler yaşadık yılmadık
Umutlarımızda koskoca sevda yaşattık
Yaralandık, acımızı anlamadık
Susadık, içimizi kanattık
Umuttu adı sevdamızın
Umut koyduk sevgimizin adını
Hiç toz pembe düşlerimiz olmadı
Sürgünler yaşadık yaşattırdık
Tüm haksızlıklarına yaşamın
Umut vurgunu
Uzak yollarda bir tren
sensizlik yolcusu
konuşmayı unutmuş bir beden
Umut vurgunu
Anlamazsınız
cehennem ateşiydi sanki içimdeki yangın
tesadüflere bıraktığım yaşamda
en olmadık tutkuların kalp atışıydı, sancılı
ve sen en olmadık zamanların kadını
İnsanca
yalnızlığımın var olan telaşlarında
söküklerini dikiyorum anıların
insan üstü bir çaba,yoruldum
hafızasını yitiriyorum belki
heybede ölüm var
başka baharlar bekledik her baharda
her gün ölüm kokuyordu aslında
umursamadık
diz çöktüğümüzde bile kahpeliklere
Yine geleceğim
yine gelirim istersen
son defa gözlerinde umut olmak için
bardaktan boşanırcasına yağacak yağmur için
gidenlere inat yanında kalmak için
Ne anladığına bağlı
ya sevmek suçsa
ve ayıpsa gönlün gizli şehveti
yanılgılardan ibaretse hayat
kimsesizse yalnızlık
Bir şiire sığdırmak
sen çok değerli olabilirsin
lakin güneş balçıkla sıvanmaz bilirsin
benim sevdam sana ağır gelebilir
yaprak kımıldamazken yüreğinde
Hakkında
Tevfik KARINCA ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.