Ufuk BAYSAL
Şiirleri (11)
Sabah
Elbet bizde isterdik,
Sabahları sofrada bir sıcak çay.
Çay olmasa da bir sofra,
Sofra olmasa da bir sabah.
Mutluluk Yolcuları
Mutluluğa kalkan bir lokomotifim ben,
Demirden ayakkabılarım var benim,
Uçarcasına yol alıyorum beraber döşediğimiz raylarda…
Umutlar yakıyorum kazanımda,
Üç Harf
“Düş” dediğin üç harf “Sen” gibi,
“Aşk” dediğin üç harf “Ben” gibi.
Düşlerimde sen,
Aşkına mahkûmum ben.
Bitmeyecek
Bitmeyecek bu emek hırsızlığı, sürecek elbet.
Bir kâğıt kesiği gibi, fazla kesilmiş tırnak gibi,
Parmağına batmış bir kıymık gibi sızlatacak kalbini.
Hayata ayakkabı bağcıklarından tutunan,
Aforoz
Ne bir ülkeye vatandaş olabildin,
Ne bir yüreğe arkadaş.
Herhangi bir sevdaya başrolde olamadın.
Yalnız kalacak kadar adam bile olamadın.
Belki
İki küçük çocuğun tutuştukları ellerinde saklıyorum belki,
Ya da gülen gözbebeklerinde.
Oğlunun istediği oyuncak arabayı almak için,
Hayatının bir gününü patronuna satan babanın,
Serçe
Bir parça kuru ekmek gibi,
İç cebimde kalbim.
Çıkarıp ufalıyorum hemen önüme.
Son kırıntısına kadar sebepleniyor kalbimden
Yalnızlık
Uzak bir pencereden sızan,
Yorgun, soluk bir ışıktı yalnızlık.
Mahkûm olduğu dört duvardan birine asılmış,
Üzerinden kim bilir kaç yıl geçmiş
Henüz Beşinde
Bu kadar şirin gülebiliyordu işte,
Saçları sarı, gözleri mavi, yüzü kir pas içinde.
Boylu boyunca sefalet olsa da geçmişi
Henüz beş yaşında bir çocuktu işte.
Direniş
Böyle böyle öğrendim;
Bu direnişi, bir dil bilgisi kuralı gibi her cümleye katmayı.
Aslında apaçık ortada olan özneleri gizleyip gizli özne yapmayı.
Yüreğimi belirtisiz bir nesne olarak tümcelere katmayı.
Beraber
Dağınık bir gecenin besteli kimsesizliğini yaşıyorduk.
Kendimizin bile bilmediği sebepsiz,
Bir o kadar çaresiz ezgiler eşliğinde bir şeyler anlatıyorduk,
İçimizdekileri rahatça ve karşılıksız olarak anlatabildiğimiz sayfalara.
Hakkında
Ufuk BAYSAL ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.