Henüz Beşinde
Bu kadar şirin gülebiliyordu işte,
Saçları sarı, gözleri mavi, yüzü kir pas içinde.
Boylu boyunca sefalet olsa da geçmişi
Henüz beş yaşında bir çocuktu işte.
Akordeon çalar, tuş basardı yerli yerinde
Belleğinde çingene türküleri.
Unuturdu sefaleti bir meteliğe.
Çocuktu işte, henüz daha beşinde.
Balkanlardan gelen sıcak havalardı,
Uyurken annesinin kulağına fısıldadıkları,
Çaldı, hayatın ondan çaldıklarını.
“Adam” canım işte, henüz beşinde.