Yankı PAK
Şiirleri (121)
Bir Türkü'ye Sığındım
Daldım türkü sofrasına siz’ledi beni
Dedim sığındım yurduna gizledi beni
Sözlerine ritim oldum izledi beni
Bastırılmış bir duyguydum yol oldu bana
Vebal
At koşturma
Dünya denen arazide
Vakit gelir
Tartılırsın terazide
Sağır Gönül
Susan gönlü tartamazsın
Öyle ağırdır
Teselliye çabalama
Gayrı sağırdır
Gönül 'lü
Gönül, hislerini süzen kaleme
Gönül vermiş acep sonu n’olacak
Baştan sona tutulmuş bir elem’e
Vadesi dolunca o da solacak
Hisseli Terazi
Uzak dünlerden birinde
Anadolu'nun bir köyünde
İki can kardeş yaşarmış
Ah yine o heybetli ses
Ne El Sallayabildim Ne Ağırlayabildim
Mutluluk ata binmiş
Koşuyorken dört nala
Gözüm takılı kaldı
Ufuktaki noktada
Düşüncem Durgun
Bakışlarım sabitleşti gözlerim yorgun
Gürültüleri götürün beynim bendeyken
Algılarım zayıfladı düşüncem durgun
Sessizliğin sesi gelsin fırsat eldeyken
Şiirin Gazabı
Şiir dosttur şairine
Yıllandıkça kökleşir
Sarılır can suyu verenine
Çünkü şiir nankörlük etmez
Gölgemsin
Elinde kaleminim beyninde düşüncenim
Bembeyaz sayfalara kendimi yazıyorum
Hızlı yürek atışın coşkulu sevincinim
İstediğim yüreğe adımı kazıyorum
Emir Komuta Havası
Emir komuta karışmış
Beden rotasını şaşmış
Hangi organa güvense
Oracıkta donup kalmış
Gizemli Ezgi
İçime bir ezgi doğmuş
Sözleri yok ritmi var
Her mevsimi yaşıyormuş
Aşk da var ağıt da var
İz Bırak/ ma
Ağzından çıkan kelime
Götürür seni ölüme
Güvenmiyorsan b/ilime
İzsiz yok olup gidersin
Hakkında
Yankı PAK ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.