Azaldı Şiiri
Toplu taşımada ayakta duran
Yaşlıya kalkıp yer veren azaldı.
Kıçlarını gere gere oturan,
Umursuz gençleri yeren azaldı.
Utanmak, sıkılmak kalkalı rafa,
Yüzsüzlük sıçradı dört bir tarafa.
Mangalda bırakmaz gelince lafa;
Komşunun külünü deren azaldı.
En büyük hazine şeref, âr ama
Yitik mal misali, heyhat, arama!
"Sözüm meclisten dışarı" var ama
Ömrühayatına seren azaldı.
İtibar ne hısım ne akrabaya,
Hizmetler kusurlu ana babaya.
Azami nezaket kaba sabaya;
Görgüsüze göğüs geren azaldı.
Şerif der ki: "Şeran hükmünü anın,
Tatlılığı tartışılmaz her canın."
Beslediği hayvan kadar insanın
Kadr-ü kıymetine eren azaldı.
17 Haziran 2026
İzmir
Yayınlanma:
Düzenleme:
63 kez okundu.
Azaldı Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Şerif Mengütemür Şiirleri:
- Tıpkı (59)
- İki bin bir Öksüzlüğü (103)
- Kurban (48)
- Ucuzluk (62)
Son Eklenen Şiirler:
- Siyah Gözler (80)
- BİR KUŞ MİSALİ (19)
- Unuttum Dersin de Unutamazsın! (22)
- Koşarım Ben (22)
- Toprak (73)
- Kül (65)
- Şairin Şiiri (180)
- Küçükken Güzelmiş (85)
- Meğer (85)
- Sen Bana Sor? (90)