Doğruluk Ahdi şiiri, Şerif Mengütemür şiirleri

Doğruluk Ahdi Şiiri

Kalemin hakkını gözettiğimden,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Haktan, hakîkatten söz ettiğimden,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Halk edeli Hâlık'ıma taptım da
Kulun kula kulluğundan saptım da
İçim ile dışımı bir yaptım da
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Dar dünyayı dizelerin boluyla,
Arkası, önüyle, sağı, soluyla,
Nazımlarken doğaçlama yoluyla,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

İlhamımı gönül terazim tarttı,
Aksine hiç eksilmedi, hep arttı.
Adil davranırken dürüstlük şarttı,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Halk ozanı üslubuyla diretip,
Yirmi dokuz harften cümle türetip,
Ölçülü, uyaklı temâ üretip,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Alkışlattı her bir satırım ama
İhtiyaç duymadım şöhrete, nâma.
Tanınmak düşüyle düşmeyip gama,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Ne denizde ne havada karada,
Ne münakaşa ne münazarada,
Kazandırsa, kaybettirse parada,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Günler haftaları aylara itti,
Ömrühayatımdan kaç sene bitti.
Tevâfukla her bir işim rast gitti,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Cibrîl-i Emîn'le ineli beri,
Kur'ân âyetiyle sabittir yeri.
Dinen iki büyük günâhtan biri,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Diğeri iftira, fitne salmaktır,
İffetliye kara leke çalmaktır.
Neme lazım, mazlûm âhı almaktır,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Zâlimlerin zulmü canımı sıktı,
Zorbalıklar sabır bendimi yıktı.
Kalbimden geçenler dilimden çıktı,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Ak yüzümle karartarak gözümü,
Dudağımdan esirgemem sözümü.
Evelallah bilen bilir özümü,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Köre gördürtmedim sahteyi, sahi.
Assalar kellemi, kesseler dahi;
Vallahi, billahi ve tallahi,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Tam teslimiyetle Allah'ı anıp,
Resûl-i Muhammed aşkıyla yanıp,
Emrolunan doğruluğa inanıp,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

Şerif'im, şâirim şerefle, şanla;
Şiir şevkim ne gıybetle ne zanla.
Bir arada durmaz diye îmanla,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.

6 Ağustos 2025
İzmir