Mazlûmâne Şiiri
Susmaya ve yalnızlığa iterek,
Elimi kolumu bağlar gururum.
Yenisi başlayıp eski biterek,
Devâsız dertlerle çağlar, kururum.
İçe aktığından hüzün gözyaşım,
Sevinçli dışıma çatılmaz kaşım.
Bağrımı yaktıkça dumanlı başım,
Yumrukla döverek dağlar vururum.
Şerif'im, eğmeden boyun zâlime,
Sabırla katlanıp mazlûm hâlime,
Gülmeyen bahtıma, kem tâlihime,
Kendi kaderime ağlar dururum.
16 Kasım 2025
İzmir
Yayınlanma:
Düzenleme:
17 kez okundu.
Mazlûmâne Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Şerif Mengütemür Şiirleri:
- Sor da Bak (114)
- Nilüfer (77)
- Kıssadan Hisse (97)
- Eksik Olmaz (148)
Son Eklenen Şiirler:
- Suçlusun Arif Ağabey! (14)
- Laf Ettirmem (16)
- Hiç (18)
- Kendime Geldim (25)
- Zamane Modası (34)
- Nasıl Olsa (40)
- Hamdolsun Mahşer Var (37)
- Ah Dünya (37)
- Mandolin (27)
- Zalim Düzen (47)