Kimse Yok Şiiri
Uzak iklimlerden geldin dolu dizgin.
Doru bir kısraktı mevsimler,
Kaç dalla dövüştü kim bilir,
Yorgun rüzgarların demir nalları altında ezilen gönlün?
Kaç el dokundu saçlarına,
Kaç yürek sildi gözyaşını avutmak için?
Hatırlamak zor değil yüzünü,
Can alıcı pençesini,
Yitip giden nesi varsa ömrünün.
Dalıp giderken derin ve uzak,
Gece bekliyor seni, gün batıyor ateşler içinde.
Kumsala bıraktığın son ayak izlerini
Dalgalar, nasıl da siliyor son bi gayretle.
Kimse yok, bakınma sağa sola boş yere.
Şimdi herkes,
Kaybolan yıllarına
Ve içindeki yalnızlığına sürgün.
Seyfi ALTINDİŞ
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Yalnızlık
192 kez okundu.
Kimse Yok Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Seyfi ALTINDİŞ Şiirleri:
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (32)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (20)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (26)
- Kimse Güvenilir Değil (28)