Adını Arayan Şiirler -7

Uyan… Uyanmak hatırlamaktır; Hani dün gözlerime bakmıştın ya uzun uzun Ellerimi tutmuştun ya hani… Uyan… Uyanmak bahardır; Hani dalda yapraktık ya yeşil yeşil Kırlarda açan çiçeklerdik ya hani… Uyan… Uyanmak rüzgârdır; Hani dün denizden kopup yüzümü okşamıştın ya serin serin Yosun kokusuyla sarılıp sarılıp Tuzlu bir deniz gibi dudaklarımı öpmüştün ya hani… Uyan… Uyanmak yaşamaktır; Hani dün ölüm döşeğimdeydim de bana hayatımı bağışlamıştın Solan bir çiçektim de toprağıma yağmur olmuştun hani… Uyan… Uyanmak aşktır; Hani dün canından daha çok seviyordun ya beni Hani ben canımdan daha çok seviyordum ya seni İki can bir aşk ediyordu ya hani… Uyan… Uyanmak kavuşmaktır; Birbirimize sunulmuş birer armağandık hani Kalbimizi açmıştık aşkın sofrasına boylu boyunca “Sevgimiz yeter de artar bize” demiştik hani… Uyan… Uyanmak hatırlamaktır; Hani birbirini hep sevecek olan aşk dolu bir düştük Tadı dudağımızda kalan bir gülüştük… Öpüştük hani… Gözyaşlarımla yıkıyorum Yanan dudaklarımla öpüyorum üşüyen gözlerini Uyan… 28 Aralık 2022