Ah Dünya

Ah Dünya Ah be dünya, isyanımız kadere, Hep acı düştü payımıza, gülmedi yüzler. Mutluluğu tam tanıyamadan kaybolduk, Zamanın dipsiz derinliğinde. Ah be dünya, kocaman dünyam, Bana dar geldi, küçüldü ansızın. Hevesimi kırdılar, umutlarımı. Yüreğimde yangın var, dinmiyor acım. Gülmeyi unuttuk, neşeyi yitirdik, Sevincimizi tek tek çaldılar bizden. Aşklara uzaktan baktık hep, İçimiz yandı sessizce. Biz hep yalnız kaldık, Gölge gibi sürüklendik hayatta. Kalabalıklar içinde bile, Yalnızlığı yaşadık. Layık olmayana eğildik çoğu kez, Sinsiliği göremedik bile bile. Ciğerimizi yaktılar sessizce, Savrulduk rüzgârda duman gibi. Ah be dünya, kocaman dünyam, Bana dar geldi, küçüldü ansızın. Hevesimi kırdılar, umutlarımı soldurdular, Yüreğimde yangın var, dinmiyor acım. Ah be dünya, ah be dünya… Bitmez mi bu acı, diner mi bu feryat? Ne zaman gülecek yüzümüz Fatma Duran