ân ikiye bölündü

yüzlerimizden kazındı içimizden açılan kovuğu gizemler doldurdu yüreğine tırmandığım dağdın temmuzda yandım ellerinden ayrılalı yazın bile üşüyor ellerim hiç kaymadın yüreğimden bir yıldızdın ikibinonsekiz