Analarla/Anılarla

bir ana düşünün ki bildiği tek dil iblisce oğlu, gelini ve biri on, diğeri yedi yaşında iki torunu depremde ağır hasar gören evlerinden kıl payı kurtulup sığınmışlar iblisce konuşan ananın evine sığınan diğer evlat ve torunları ile birlikte toplam beş aile olmuşlar iki ay böyle devam ederler bu iki ay iki bin asır gibi gelir geline eşi, sabah çıkar akşam gelir yemekten yemeğe görür tüm aile fertlerini bilemez gelinin çektiklerini susar gelin yutkunur ama güçsüz düşer ve eşine anlatır anasının zulmünü kiralık ev yok idare et der kocası nihayet iki ay aradan sonra çadır sırası geline gelir küçük bir ocak alır çadıra yemekler ayrı yapılır böylece çamaşırıysa, yıkamak için on kilometre uzaklıktaki hasarlı evine götürür iki otobüs değiştirip sırf çamaşır yıkamak için ağır hasarlı evine girmek zorunda kalır dertli gelin ama banyo ve tuvalet ihtiyacı zalim ananın evinde giderilmeye devam eder ana yola kurulan çadırın yanına seyyar banyo da olmaz zaten tek çare ezile ezile de olsa o lânet olası evde idare etmektir gelin de bir ana sonuçta evlatları için dayanmak zorunda ama gelin görün ki o gelinin canına tak etmiş artık... evet... şimdi bir ana düşünün ki bunca zulmü kaldıramayıp herkesin terkettiği bir tek onların eşyasının kaldığı hasarlı binaya geri dönmek isteyen... ve o binada evlatları ile birlikte enkaz altında kalmayı tercih eden bir ana! ey kar! ak'lığın da o kara günü ak'layamadı... o gün yağdığını herkes gördü o günden sonra hiç durmadığını hâlâ yağmaya devam ettiğini artık kimse görmüyor sadece üstüne yağdıkların görüyor hep yağdığını kar'a yazı yazılır biliyorum mavi'm tükendi kara tükenmez var elimde asildir kara çünkü karayla yazıyorum üstüne utancından erime sakın yazgımızı görmeyenler yazımızı görsün en azından geline gelmeyen yaz'ı utandırır belki... öyle çirkinsin ki aşk yanından geçerken tiksinir ve öyle boş ki için içine saklanacak olsak darlar boşluğun... ne çok sevdirdin ölümü bize kendinden nefret ettirdiğinde ölüm kadar güzel ölüm kadar anlamlı olamadın evlatlarımızı sana emanet etmemizi bekleme birlikte gideriz ölüme... birlikte yaşatamadığın için senden kopararak dallarımızı gideriz öylece... kendini sevdirmek yerine kendini sevmeyi seçtin kendinde ne buluyorsun ki bizim anlayamadığımız... iticiliğin mi çekici olan arkandan neler konuşuluyor biliyor musun hayat hayat olalı... diyor cümle âlem neyse boş laf bizimki sen takılma oynat bakalım hazırladığın"son"sahnelerini son replik senin nasılsa... Yankı PAK