Ateşten Yolculuklar

Fırtınaydık durulduk Harlanan ateşlerde savrulduk Sessizlik dağladı gönül yollarımızı Maziler, bir bir örseledi hatıralarımızı Sitemimiz, karanlıklar ardındaki ufka Hırsımız damla damla akan sulara Sınırlar çok dar böylesi çağda Gel de volta atma süresiz yangınlarda Kim durduracak böylesi ısrarlarda Zaman çok geç öfke yolculuklarında Bir kıvılcım gerek büyük kavgalara Tane tane dökülmek gerek kıyılara Kim bu harabat şehrinin sefiri Çaresizlikte bitap düşmüş neferi Israrla sorgulasa da temeli Vardır elbet bu nefsin ezeli süresi Ara sıra arasada ümidi Yoktur bu canın senedi süresi Tek tek karalasa da defteri Bitiremez bu üzerinde ki çizgileri Zifiri yollar çıksada aydınlığa Bir tohum gerek bu çağa Temenni etmez kötülüğü insana Sohbeti yetmez irfanı hoş olana Derya denizi sarmışsa ceharet Bir güneş doğar bu yolculuğa Sanki sessiz bir esaret Kelam ile gönülleri yeşert Merasimi yoktur bu şölenin Ne insafı, ne de acısı bekler Gözlerinden uzak bu yüreğin Gözü karadır bu hoyratlı esen yelin Damla damla akacak olan selin Vakti yoktur bu devrin Ya kalmak ya gitmek İkiside birdir bekleyen için