Ayarımız Kalmadı

Ayarımız Kalmadı Gelen vurdu, giden vurdu, Ayarımız kalmadı. Ne ağladığımız belli, Ne gülen yüzümüz kaldı. İçimizde bir burukluk, Ne yokluk ne zenginlik… Adını koyamadığımız Derin bir boşluk. Yarından korktuk, Dünden kaçamadık. Bugüne tutunurken Kendimizi anlayamadık. Bir yanımız sustu, Bir yanımız hep konuştu. Gönlümüzde ne varsa Zaman gelip onu yordu. Gelen vurdu, giden vurdu, Biz yine de ayakta kaldık. Belki çok şey kaybettik, Ama kendimizden vazgeçmedik. Şimdi sessiz bir gecede Soruyoruz kendimize: Bu kadar acının içinde Nerede kaldı gülüşümüz? Fatma Duran