Babacığım

Küçük Vatandaşlarım’a Babacığım, her akşam dizlerine yatardım; Seni tamam bir saat lakırdıya tutardım, Senden yemiş, uruba, oyuncaklar isterdim; Can sıkıcı bir sesle haykırarak, “Al!” derdim. Zavallı sen elimden her gün âciz kalırdın; Bana bir şey alırdın.. Lâkin bu gün, çalışan işçilere rastladım, Herbirinin bir baba olduğunu anladım, Öğrendim ki her baba kanlı terler döküyor; Bin zahmetle dişini, tırnağını söküyor. Bundan sonra ben senden öyle şeyler istemem; “Bana şunu al!” demem… Mehmet Emin YURDAKUL