Belkide
Bizimkisi hoşlanmaktan öteydi,
Belki gerçek aşk!
Belki, ölümü sevmekti.
Biraz kucak açmak sevdaya,
Birazda acını yüreğine gömmekti.
Çocuğun gülüşündeki o masum tebessüm dü.
Dosta düşmana inat dimdik ayakta durmaktı,
Nefsine hakim olup, yareni uzaktan sevebilmekti,
Belki biraz aşırıya kaçmak, belkide haddini bilmekti...
Gülü koklarken ne onu koparıp almaktı niyetimiz,
Nede dikenin deşmesiydi, kanatıp yüreğimizi.
Yağmurlar altında yürümekti el ele,
Bir ömür bakmaktı o gözlerine,
Belki biraz huzur bulmaktı,
Seninle yaşayıp, seninle yaşlanmaktı,
Belki çocuğumuzun, o masumca gülüşünü izlemekti,
Belki bir ömür seninle olup, seninle ölmekti...
Uğur Furuncu