Bengisuyumsun
Dışım koyu kahverengi
İçimdeki alevi ölçemedi dereceler
Yağmur sayıklayan toprağımı
Uyandırdı gözlerinin gökgürültüsü
Önce kırk ikindinle ıslandı
Göğe değen dağlarımın başı
Taradın kıvırcık ormanlarımı
Dokundun bana tel tel
Sonra
Sağanağın yıkadı yüzü kirlenmiş gençliğimi
Sen geldin diye çıkardım
Babaannemin sandığından
Çiçeklerine naftalin sinmiş ilkbaharı
Birbirine cilve yapan kuşları serptim üstüne
Sevincimden dökülen buğday taneleri tanıştırdı
Gariban serçeyle beni
Efkarlı bağlarımdan
Salkım salkım sarı şiirlerim olgunlaştı
Duygularım sayfa sayfa pekmez oldu
Türkü söyleyen ben düştü elmalarıma
Uçurtmanın kuyruğunda can eriklerim
Kıraçtaki çıplak yaralarıma
Yeşil elbiseler diktim
Düşlerim sek sek oynuyor üstünde
Gördün işte bengisuyumsun
Göklerden sökülüp aşağı dökülmezse gülücüklerin
Somurtan bir kıracım
Ela gözlü kumral bulutum
Sakın gitme üzerimden
Yağmasanda
Gölgende biraz nemlensin yangınım