Unutmanın İmkanı Yok

Hatırladın mı Kızıl et duygularımın Kafesinde tüylendiğini Uçuşumu içine tutsak ettiğimi Hatırladın mı Gökyüzünün kısa kollu mavisini soyundurup Narin bedenine giydirince Ayazın kürk mantolu gecesini omzuna attığını Hatırladın mı Şafaktan demir alamayan güneşimi İlikleri üşümüş korsanlarınn yağmaladığını Ben unutmadım Hışımla yağan terk edişine Şemsiye açamayan çaresizliğimin Sele kapılıp denize dökülüşünü Karanlığın kundağında acıkmış özlemini Ela gözlerine süt dolan duygusal yıldızların emzirdiğini de Unutmadım Gençliğini kaybeden gülüşlerime Resimlerdeki gamzeni evlatlık edindiğimi Hiç unutmadım Sarı başaklı masallarda buğday değilde Hasretinin taş değirmeninde un olduğumu Hele bunu Mısralarımın dalında kızarmayı bekleyen Yeşilimsi umutlarımı çalmak için Her an şiir bahçeme giren utanmaz yokluğunu Unutmamın imkanı yok