Bide sen yoksun

Hayat dediğin özlem aralığında,bir kibrit alevinde Mevsim haziran ve ben üşüyorum yine Sana dokunacak kadar yakın,kaf dağı kadar uzak mesafede Sigaram son nefeste Çay üşüyor bardakta Bide sen yoksun ... Eylülde dökülen yapraksın belki Denizin dibinde bir kum tanesi Kim bilir belkide Filistin de katledilen çocuğun son nefesi Yada kalbi zorlayan bir vedasın sevda ertesi Yırtılmış gülümsemeleri içimdeki çocuğun bir bayram arefesi Ne kızabilmiş sana,nede kırılmış Lakin uzak bir sefere göndermiş gülüşünün sadeliğini Başıboş bir yaşamak düşmüş ellerimize Ezgiler titriyor ayazında yokluğunun Ellerim tutmuyor Öyle bi kaç şiir işte düşüyor satırlara Sigaram son nefeste Çay üşüyor bardakta Bide sen yoksun ... Ankara da resmi bir bakışsın belki İstanbul da alabildiğine deniz kokusu Kirli bir çocuk yüzüsün teninde acıların tortusu Yalnızlığımın da yalnızlığısın belki Hatırasın çok uzak zamanlardan Yok yok biliyorum sen yine bir şiirsin Dökülen hece hece Leadri dudaklarından Şiirim bitiyor Sigaram son nefeste Çay üşüyor bardakta Bide sen yoksun