Bir Alev Gibi

Bir alev gibi ozanın karısı. Nereye yürüse onunla karşılaşıyor, onun tuttuğu aynada görüyor ozan ilerde şiire dönüşecek ilk ipuçlarını. Bir alev gibi ozanın karısı. Kaşlarının birbirine değecek kadar yakın olması ve değmeden kalması, omuzlara doğru akacak olması ve durması saçlarının ensede öylece duyumsatıyor ozana durmadan baktığı zamanki baş dönmesini bir uçurumun kıyısından. Sürekli açık kitabından gözlerinin okuduğu satırlarla eğitti yüreğini, sürekli dönüştüren ellerinden öğrendi ne vakit bir işe sarıldıysa sonuç alana kadar direnmeyi. Bir armağan. Güneşli günlerin solduramadığı bir alev, söndüremediği en başa çıkılmaz fırtınanın bile. Küçük bir alev. Duyarlı ve titreşimli. Kemal ÖZER