Bir Yaprakta Bin Mevsim
Sonbahar bütün renklerini sunuyor.
Bir yaprağın suskunluğuna sığdırmış donuk zamanını.
Yeşilinde yarım kalmış bir başlangıç,
sarısında unutulmuş bir mektubun
solmayan adresi var.
Kızıl bir dairenin içinden geçiyor,
turuncu, akşamın yüzünde beliren ışık.
Her damarında başka bir yol,
her yolun sonunda
kendine dönen bir hatıra.
Bir yaprak düşer suya.
Su, dokunduğu rengi taşır uzaklara.
Ama hiçbir dalga
geldiği mevsimi anlatamaz.
Sararmış mevsimler, yeşermiş yapraklar
bir dalın hafızasında kalır.
Belki de solmak, renginden vazgeçmek değil,
ışığı başka bir zamana bırakmaktır.
Toprak, sessizce ezberler yaprağın dilini.
Bir kökün karanlığında
bahar, adını yeniden öğrenir.
Serkan sebepsizceaşk