Biteviye

Biteviye Gözlerimde biriken yılların nemi Saçaklardan dökülen bir yağmur oluyorsun... Sarılınca sonbahar, ağaçlar soyunuyor Bacalar tütmek ister, burnumda tütüyorsun. Derin çizikler ile tenime yerleşir an Birleşerek hasretin aşkın ile yaşanan İlaç bile olmuyor geçiyor hızla zaman. Hayat pınarı gibi içime doluyorsun. Her hücrem sana muhtaç hava gibi su gibi Seni tek geçerim ben varolmamın sebebi... Aşkın büyülü kimya ne ola ki terkibi... Damarlarıma kadar dağılıp işliyorsun. Tam unuttum pekala işte başardım derken Anlıyordum aniden yine konuştum erken İçimdeki kördüğüm çözülmeye başlarken Bitti bitiyor derken yeniden başlıyorsun. İzmir-ocak-2023