Çiçek

Annem okuryazar değildi. Ama ince, sağduyulu bir kadındı. Bütün analar dünyanın en iyi kadınlardır. Benim annem de benim annem olduğu için dünyanın en iyi kadındır. Bir gün bahçeden çiçek koparıp anneme getirmiştim. Annem sevindi. "Hadi, biraz daha çiçek koparalım" dedi Bahçeye çıktık. Bana bir çiçek gösterdi. Bak, dedi. Ne güzel çiçek...Bu çiçekler de canlı, onların da canı var... Koparırsak ölür zavallı... Dalında daha güzel duruyor. Bardaktaki suda bu kadar güzel durmaz ki... Her çiçeğin başında bana, -Kıyarsan kopar istersen, dedi Neyim varsa iyi olan, her şeyimi anneme borçluyum