Etme Gönül

Gönül bahçene gül ek de gülle dolsun Örtüşsün bütün bülbüller, ona konsun Baykuşlara hiç yer olmasın uzak olsun Dikenliğe sakın dönüştürüp de gülünü Kötü olan birine KADER ETME GÖNÜL Gönül al da, kimseyi kırmaya kastetme Öfkeni sevgiyle yatıştır hep, kahretme İyilikle mutlu ol, kötülüklerle kirletme Gam içinde geçirip de bu güzel gününü Ruhunda bir acı KEDER ETME GÖNÜL Hiç emek olmayan gönül kuru bir ağaç Tüttüğünde bir ocak olur mu muhtaç Dünyada ektiklerin ahrette başına taç Sen bereketli harmana çevir de güzünü Ömrünü boşuna HEDER ETME GÖNÜL İyiye öncülük et, işini yanlış yürütme Kalbini karartıp da masivayla çürütme Affedici ol, sakın kimseye kin gütme Zulümle ne olur abat eyleyip gücünü Bozup da özünü BETER ETME GÖNÜL Kırılan kalp düzelebilir mi ki; bir özürle İncit ilsen de, incitmeye sin, yaşa huzurla Nasıl çıkarsın hakkın divanına kusurla Bırak da büyük mahkemeye alma öcünü Hesap vermezsin YETER ETME GÖNÜL İsmail UYSAL