eylülle söyleşi
tebessüm sarardı yaraları
sağanak sağanak iyileşirdi
eylüldü bakışları
nerede olsa bulur
yüreğinin kuytusuna
düşürürdü
gül rengine
boyanmış eylül
çağlayarak akmıştı ırmağa
pencerede tatlı bir esinti
nerede olsa bulur
eskimeyen kirpiklerin diyorum
ikibinonsekiz