Gözyaşı Tasarrufu

Sabahın perdesini yırtan Zalim bir telefon sesiydi Kaç desibelse artık bilemedim Göğüs kafesim enkaza döndü Beynimde yankılar peşpeşe Kıyamet dedikleri buymuş oysa Abim terketmişti dünyayı be Bize bir veda bile edemeden Veda etsede deler geçerdi acısı ya Yanında gidememek Ona kal diyememek Ayaklarımın ve dilimin acizliği değildi İlahi bir güçtü onu bizden alan Biçareydik gücün karşısında Birkaç ay ağladım sadece Tüm gözyaşım tükensin istemedim çünkü Tükenirse acım geçer diye korktum Abimi unutmak ona ihanet olurdu Acım daima diri ve taptaze kalmalıydı Ağlarsam gözyaşımla birlikte akıp giderdi Bu yüzdendir gözyaşımı erteleyişim Akan gözyaşlarım peçeteyle birlikte çöpe karıştı Boğazımda düğümlenenlerse Hazinem oldu Gözyaşının tasarrufu olmaz demeyin Ben onları tasarruf ederek Kabullendiğimde dökmek üzere Erteledim yıllarca