Hatıran...

Kadiköydeki son gecemde, Gecenin on ikisinde, Sahilde oturuyordum Zil zurna sarhoş olmuştum, Gitmene ağlarken ayağım kaymıştı, Denize düşmüştüm, Öldüğümü sanarken, Kendimi bir anda kıyıda görmüştüm, Islaktı bedenim, Aylardan mayıstı, hava soğuktu.... Kaldığın evin sokağına yürümüştüm, Görürüm diye sağa sola bakarken, Gerçekten seni görmüştüm, Önümde yürüyordun, Bir adamın koluna girmiştin, Elimdeki şişe ile kafasını kırmıştım, Doğru ya abin çıkmıştı. Her tarafa kan fışkırmıştı. Bitmişliğimizin son resmiydi o... Geceyi nezarette geçirmiştim, Annen asiya teyzenin şikayetçi olmaması ile nezaretten çıkmıştım, Çıkışımda kapıda tutmuştu beni, Unut kızımı demişti, Bende unuturum demiştim, Her köşesinde ayak izlerimizin olduğu Kadıköye gitmeyecektim artık.... Seninle olmak delilikti ya, Öyle demiştin. Gideceğim yerde unutacaktım seni, Sanki güneş farklı doğacaktı orda, Sabahlar ve akşamlar farklı olacaktı, Ya gece.... Çiçekçiye girmeyecektim artık, Koklamayacaktım gülleri... Balık tutmaya gitmeyecektim, Bir daha deniz görmeyeceğimi sanarak...