His Mevsimi

Bahar çiçek açtırır Güz gazel döktürür Kış üşütür bizi Yaz yakar tenimizi Bahar umut verir Güz vurur umudu Kış dondurup hissizleştirirken Yaz kavurup serap gördürür Bense Bambaşka bir mevsim olmak istiyorum Sevdiğimin ikliminde Güze teslim olacaksam Bahar olmayacağım Umut doğup Sonra hüsran olmayacağım Beyaz örtümle huzur verip gönüllere Akabinde de düşman olup Hislerini çalmayacağım Nefeslerini kesecek kadar kavurup Akıllarıyla oynamayacağım Hiç kimsenin İsteyen istediği mevsimi sevsin İstediğini seçsin özgürce Ama ben Sevdiğimin ikliminde Âb-ı hayat ' ımın ikliminde " His" mevsimi olacağım Onun hayaliyle esip Onun sûretinde dineceğim Yüreğine ışık olup Gözlerinde parlayacağım Kaybettiği duygularını bulup Ona tekrar sunacağım Ona alfabe olacağım Sadece tek hece haykırsın Ve sussun o heceden sonra Uğruna aklımdan olduğum sevdam... Akıl ne ki Canımdan da olurum ya Ama n'olur şimdi canından ol deme Bilirim Bilirim Canımdan olmamı istemezsin Yani bil ki olurum işte Can dediğin nedir ki Ben senin için Mevsim olmuşum bee Senin ikliminde hem de Umudunun battığı yerde Sana ışık olarak doğmuşum Sevdiceğim Canım Sen Dünya 'ya benzemezsin ki Senin adın "Tebessüm" çünkü İklimin de " nefes" Tanrı'n ise"Şiir" " Tebessüm" gezegeninin Tek iklimi " nefes" Ve tek mevsimi " his" Ben aslında bir mevsimden Fazlası olmuşum Sen de boş durmamışsın Bana vuslat olmuşsun...